Сүре 37 ас-Саффат (Сапқа тізілгендер), аят 105 – 131
-
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
"Рас түсінді шынға шығардың. Күдіксіз ізгі іс істегендерді осылайша сынаймыз" (дедік.)
37:105 -
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ
Шын мәнінде Бұл бір ашық сынау еді.
37:106 -
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ
Оны ірі бір қтрбандыққа ауыстырдық. (Қтдыретше бір қтрбандық қошқар беріледі. Б.Ж.М.К.)
37:107 -
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
Кейінгі нәсілдерде, оған (жақсы даңқ) қалдырдық.
37:108 -
سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ
Ыбырайым (Ғ.С) ға сәлем.
37:109 -
كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
Рас, ізгі істер істеушілерді осылайша сыйлыққа бөлейшз.
37:110 -
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
Өйткені ол, сенген қтлдарыньіздан еді.
37:111 -
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ
Оны пайгамбарлардың ізгілерінен; Ысхақпен шүйіншіледік.
37:112 -
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ
Өзіне де Ысхақ (Ғ.С) қа да береке бердік. Сондай-ақ екеуінің трпақтарьгаан жақсы болгандар да өздеріне ашық зтлымдық еткендер де бар.
37:113 -
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ
Расында Мтса, Ћартн (Ғ.С.) ға да игілік бердік.
37:114 -
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ
Екеуін әрі елін зор апаттан қттқардық.
37:115 -
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ
Оларга жәрдем еггік те сонда олар, жеңіске ие болды.
37:116 -
وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ
Екеуіне түсінікті кітап бердік.
37:117 -
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ
Екеуіне тура жол көрсеттік.
37:118 -
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ
Екеуіне, кейінгі нәсілдерде (жақсы даңқ) қалдырдық.
37:119 -
سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ
Мтса және ћартн (Ғ.С.) га сәлем.
37:120 -
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
Рас ізгі іс істегендерді өстіп сыйлыққа бөлейміз.
37:121 -
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
Өйткені, екеуі де сенген қтлдарымыздан еді.
37:122 -
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
Әрине Іляс (Ғ.С.) елшілерімізден еді.
37:123 -
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ
Сол уақытта еліне: "Алладан қорықпайсыңдар ма?",- деді.
37:124 -
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ
"Ерекше жаратушыны қойып, "Бағыл" атты бұтқа жалбарынасыңдар ма?"
37:125 -
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ
"Алла, сендердің де бтрынгы аталарыңның да Раббы!"
37:126 -
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
Сонда елі оны жасынга шыгарды. Рас олар, жазага келтіріледі.
37:127 -
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
Бірақ Алланың ықыласты қүлдары басқа.
37:128 -
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
Кейінгі нәсілдерге оған (жақсы даңқ) қалдырдық:
37:129 -
سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ
"Іляс (Ғ.С.) қа сәлөм."
37:130 -
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
Рас Біз, ізгі іс істегендерді осылайша сыйлыққа бөлейміз.
37:131
Аударма: Халифа Алтай