Сүре 37 ас-Саффат (Сапқа тізілгендер), аят 139 – 146

1. وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

   Күдіксіз Юныс (Ғ.С.) елшілерден еді.

   37:139

2. إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

   Сол уақытта ол, толы кемеге қашқан еді. (Еліне кейіп, кемеге барып түскенде; кеме ауырлап, жүре алмай, шар салганда соған шығады. Б.Ж.М.)

   37:140

3. فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ

   Шар салғанда ол, жеңіліске үшырады. (Қарғып теңізге түсті.)

   37:141

4. فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

   Сонда оны балық жүтты. Ол, айыпталған еді.

   37:142

5. فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ

   Егер ол, Алланы рас дәріптеушілерден болмаса еді:

   37:143

6. لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

   Әрине қайта тірілетін күнге дейін балықтың қарнында қалған болар еді.

   37:144

7. فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

   Сонда оны қырға шыгарып, тастадық. Ол науқас еді.

   37:145

8. وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ

   Оның үстіне жапырақты бір ағаш өсірдік.

   37:146

Аударма: Халифа Алтай