Сүре 37 ас-Саффат (Сапқа тізілгендер), аят 142 – 147

1. فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

   Сонда оны балық жүтты. Ол, айыпталған еді.

   37:142

2. فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ

   Егер ол, Алланы рас дәріптеушілерден болмаса еді:

   37:143

3. لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

   Әрине қайта тірілетін күнге дейін балықтың қарнында қалған болар еді.

   37:144

4. فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

   Сонда оны қырға шыгарып, тастадық. Ол науқас еді.

   37:145

5. وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ

   Оның үстіне жапырақты бір ағаш өсірдік.

   37:146

6. وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

   Оны жүз мың не тағы артыгырақ елге жіберген едік.

   37:147

Аударма: Халифа Алтай