Сүре 37 ас-Саффат (Сапқа тізілгендер), аят 51 – 59

1. قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ

   Олардан бір айтушы: "Расында бір ағайыным бар еді" дейді.

   37:51

2. يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ

   (Ол, маған): "Шын-ақ растаушылардансың ба?',- дейді.

   37:52

3. أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ

   "Өліп, топырақ және стйек болсақ та жазаландырыламыз ба?"

   37:53

4. قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ

   (деп қасындагыларга): "Оны көргілерің келе ме?",- дейді.

   37:54

5. فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ

   Сонда өзі қарап оны тозақтың ортасында көреді де:

   37:55

6. قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ

   "Аллаға ант етемін! Мені де жоқ ете жаздадың" дейді.

   37:56

7. وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ

   "Егер Раббымның игілігі болмаса еді, әрине иен де тозаққа келтірілгендерден болар едім."

   37:57

8. أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

   "Біз өлмейміз бе?"

   37:58

9. إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

   "Алгашқы өліміміз ғана. Біз азапқа да душар болмайыз."

   37:59

Аударма: Халифа Алтай