Мусыхаф, бет 431

  1. وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ ۚ حَتَّىٰ إِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا الْحَقَّ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ

    Алланың қасында, рүхсат берілген біреуден басқаның шапагаты пайда бермейді. Ақыр жгректерінен шошыну кеткен кезде, өзара: "Раббың нө айтты?",- десе: "Хақты айтты" деседі. Ол Алла, аса жоғары, тым тлкен.

    34:23

  2. قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ قُلِ اللَّهُ ۖ وَإِنَّا أَوْ إِيَّاكُمْ لَعَلَىٰ هُدًى أَوْ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

    (Мұхаммед Ғ.С.) олардан: "Сендерге көктерден және жерден кім несібе береді?",- деп Сүра да: "Алла" де. Негізінде біз немесе сендер әлбетте тура жолда не ашық адасудамыз.

    34:24

  3. قُلْ لَا تُسْأَلُونَ عَمَّا أَجْرَمْنَا وَلَا نُسْأَلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ

    Оларға: "Біздің кесірімізден сендер сүралмайсыңдар да сендердің істегендеріңнен біз сүралмаймыз" де.

    34:25

  4. قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَهُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ

    Оларға: "Раббымьіз арамызды қосып, сосын арамызға шындықпен ткім етеді. Ол, қара қылды қақ жарған, аса білгіш" де.

    34:26

  5. قُلْ أَرُونِيَ الَّذِينَ أَلْحَقْتُمْ بِهِ شُرَكَاءَ ۖ كَلَّا ۚ بَلْ هُوَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

    "Оған ортақтар етіп, қосқандарыңды иаган көрсетіңдерші. Әсте мтмкін емес. Әрине Ол Алла, өтө үстем, аса дана" де.

    34:27

  6. وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

    Сені біртттас адам баласьгаа қуандырушы, қорқытушы етіп қана жібердік. Бірақ адамдардың көбі түсінбейді.

    34:28

  7. وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

    Олар: "Егер шыншыл болсаңдар, осы қүқайлаған уәделерің қашан?",-дейді.

    34:29

  8. قُلْ لَكُمْ مِيعَادُ يَوْمٍ لَا تَسْتَأْخِرُونَ عَنْهُ سَاعَةً وَلَا تَسْتَقْدِمُونَ

    (Мұхаммед Ғ.С.): "Сендерге уәде етілген бір күн бар. Одан бір сәтке кейін қалмайсыңдар да ілгері кете алмайсыңдар" де.

    34:30

  9. وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ نُؤْمِنَ بِهَٰذَا الْقُرْآنِ وَلَا بِالَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ ۗ وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ الْقَوْلَ يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لَوْلَا أَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ

    Сондай қарсы келгендер: "Біз әсте бүл Қүранга сенбейміз әрі бүның алдындагы (кітап) ларға да сенбейміз" деді. Ол залымдарды, Раббыларының хұзырында түргызылып, бір-бірлеріне сөз қайтарып түрғанда бір көрсең: Езілгендер; өздерін ірі санағандарға: "Сендер болмасаңдар, иман келтіретін едік" дейді.

    34:31

Аударма: Халифа Алтай