Сүре 100 әл-'Адият (Шабушылар)

1. وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا

   Қатты ентігіп,шапқан

   100:1

2. فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا

   (Тұяғынан) от шығарған,

   100:2

3. فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا

   Таң сәріден шабуыл жасаған,

   100:3

4. فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا

   Тозаңдатып,шаңдатқан;

   100:4

5. فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا

   Сөйтіп жаудың ортасына кірген аттарға серт.

   100:5

6. إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

   Шын мәнінде адам баласы Раббына тым нәшүкірлік етеді.(Қанағатсыз)

   100:6

7. وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

   Өйткені ол,өзі де оған куә.

   100:7

8. وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

   Сондай ақ ол,байлықты өте жақсы көреді.

   100:8

9. أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ

   Ал олар білмей ме? Қабырдағылар қопарылып шығарылған кезде.

   100:9

10. وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ

    Көкіректегілер ашыққа шығарылатын сәтте;

    100:10

11. إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ

    Ол күні Раббылары толық хабар алушы.

    100:11

Аударма: Халифа Алтай