Сүре 34 Сәбә', аят 14

1. فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوا فِي الْعَذَابِ الْمُهِينِ

   Біз оның (Сүлеймен Р.С. нің) өліміне үкім берген заманда, жындарга оның өлімін; оның таяғын жеген бір жердің күрты ғана көрсетті. Сонда ол жыгылган сәтте, жындарға аян болды. Егер жындар, көместі білген болса еді, олар, ауыр машақатта қалмас еді. (Сүлеймен Ғ.С. Месжид Ақсаны жындарга салғызып жатқанда; өлсе де таяғына сүйеніп түрғандықтан жындар, білмей істей беріп; таяғын қүрт жеп жығылғанда бір-ақ біледі. Б.Ж.М.К.)

   34:14

Аударма: Халифа Алтай