Сүре 46 әл-Ахқаф (Құм төбелер), аят 15

1. وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا ۖ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۖ وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا ۚ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي ۖ إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ

   Адам баласына, әке-шешесіне жақсылық істеуді нүсқадық. Өйткені шешесі оны зорға көтеріп, әреқ босанады. Сондай-ақ оған жүкті болу, (сүттен) айыру отыз ай. Ақыр ол, ержетіп, қырық жасқа үласқан кезде: "Раббым! Өзіме әке-шешеме берген ныгметтеріңе шүкірлік етуімді, өзің разы болатын түзу ғамал істеуімді маган нәсіп ете көр! Менің үрпақтарымды да түзелт. Шын мәнінде, мен тәубе қылдым. Әрине мен бой үсынушыларданмын" деді.

   46:15

Аударма: Халифа Алтай