Мусыхаф, бет 449
-
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ
Нұх (Ғ.С.) тың трпақтарын қалдырдық. (Жалғасты түрде өрбіттік.)
37:77 -
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
Оны кейінгілерге дәріптеттік.
37:78 -
سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ
Нұх (Ғ.С.) қа бткіл әлемнен сәлем болсын.
37:79 -
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
Рас Біз, ізгі іс істеушілерді өстіп сыйлыққа бөлейміз.
37:80 -
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
Өйткені ол, сенуші қтлдарымыздан.
37:81 -
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
Сосын басқаларын суга батырдық.
37:82 -
وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ
Күдіксіз Ыбырайым (Ғ.С.) де Нұх (Ғ.С.) тың даңғыл жолында.
37:83 -
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
Өйткені, Ыбырайым (Ғ.С.) Раббына, ынталы жүрекпен келген еді.
37:84 -
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ
Сол уақытта әкесіне де еліне де: "Нелерге табынасыңдар?",- деді
37:85 -
أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ
"Алладан өзге етірік тәңірлер қалайсыңдар ма?"
37:86 -
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ
"Әлемнің Раббына байланысты не ойларың бар?"
37:87 -
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ
Сонда Ыбырайым (Ғ.С.) жтлдыз жаққа назар аударып:
37:88 -
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ
"Мен науқаспын" деді
37:89 -
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ
Сонда ел одан бтрылган бойда кете берді.
37:90 -
فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
(Ыбырайым Ғ.С.) олардың тәңірлерінің жанына оңаша барші: "Жемейсіңдер ме?<emphasis>- </emphasis>деді.
37:91 -
مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ
"Неге сөйлемейсіңдер?"
37:92 -
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ
Сонда аңдып барын, оң қолымен ұрды.
37:93 -
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ
Олар, оған жүгірісіп келді.
37:94 -
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ
"(Қолмен) жонып, алғандарыңа шоқынасыңдар ма?",- деді.
37:95 -
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
"Алла сендерді де жасаған нәрселеріңді де жаратты."
37:96 -
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ
Олар: "Ол үшін бір бина жасап, оны отқа тастап жіберіңдер" десті.
37:97 -
فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ
Сонда олар оған бір айлакерлік жасауды ойлады да оларды төмендетіп жібердік.
37:98 -
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ
(Ыбырайш* Ғ.С.): "Раббым жаққа кетемін. Ол, маған жол көрсетеді" деді.
37:99 -
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ
"Раббым, маган жақсысынан бір тл бер!"
37:100 -
فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ
Оны өте мтлайым бір тлмен қуанттық.
37:101 -
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ
Үлы (Ысмайыл) өзімен бірге жтруге жеткен кезде: "Балақайым! Сені түсіиде бауыздаганымды керемін; назар аудар, көзқарасың не?",- деда. Ол: "Әй әкетайым! Өзіңе не әмір етілсе, оны орында. Алла қаласа, мені сабырлылардан табарсың" деді.
37:102
Аударма: Халифа Алтай