Сүре 37 ас-Саффат (Сапқа тізілгендер)

أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ

Міне бүлар үшін белгілі бір несібе бар.
37:41
فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ

(Түрлі) жемістер де. Олар қүрметке бөленеді:
37:42
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ

Нығымет бақшаларында,
37:43
عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ

Дивандардың үстінде ерсілі-қарсылы болады.
37:44
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ

Оларга қайнаған көзден кәселер айналдырыла үсынылады.
37:45
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ

Ішушілер үшін аппақ, тәтті.
37:46
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ

Ол бас ауыртпайды да әрі иас қылмайды.
37:47
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ

Олардың қасында телмірген ботакөздер бар.
37:48
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ

Рас олар жарылмаган жүмыртқадай.
37:49
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ

Олар қарама-қарсы отырып, сүрасады.
37:50
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ

Олардан бір айтушы: "Расында бір ағайыным бар еді" дейді.
37:51
يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ

(Ол, маған): "Шын-ақ растаушылардансың ба?',- дейді.
37:52
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ

"Өліп, топырақ және стйек болсақ та жазаландырыламыз ба?"
37:53
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ

(деп қасындагыларга): "Оны көргілерің келе ме?",- дейді.
37:54
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ

Сонда өзі қарап оны тозақтың ортасында көреді де:
37:55
قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ

"Аллаға ант етемін! Мені де жоқ ете жаздадың" дейді.
37:56
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ

"Егер Раббымның игілігі болмаса еді, әрине иен де тозаққа келтірілгендерден болар едім."
37:57
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

"Біз өлмейміз бе?"
37:58
إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

"Алгашқы өліміміз ғана. Біз азапқа да душар болмайыз."
37:59
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Сөз жоқ, Бұл (жаннат) ірі қол жетушілік. (Бұл сөздерді жаннаттықтар айтады. Ж.Б.М.К.)
37:60

Аударма: Халифа Алтай